Roman Davidova zvijezda Zuvdije Hodžića u crnogorsku književnost unio je duh istočnjačkoga pripovijedanja, uklopljena u model postmodernističke istoriografske metafikcije. Ta dva narativna modela tvore osobeni pripovijedni postupak zasnovan na fragmentarnim narativnim nitima koje objedinjuje univerzalna tema sudbine čovjeka s granice svjetova, civilizacija i epoha.

Glavni lik romana David Šahan, hroničar granice, lik je što sklapa djelove biografije jevrejskoga mistika XVII vijeka Šabetaja Cvija, koji je životni put skončao u Ulcinju. Rekonstruišući sudbinu Šabetaja Cvija, Šahan se, oživljavajući brojne epizode života na granici i krećući se širokom pripovijednom pozornicom od Prokletija do Bagdada, susrijeće s Istorijom, oličenom u traumatičnoj povijesnoj epizodi Rezolucije Informbiroa i njenim posljedicama po život ljudi s granice. Hodžićev roman se, asimilujući raznorodne narativne tradicije, približava poetici magijskog realizma i time kao rijetko koje ostvarenje savremene crnogorske književnosti uklopa u tokove recentne svjetske literature.