Романот Александар и смртта го зазема врвното место во современата македонска проза. Александар и смртта е високо уметничко дело, со високи потходи и амбиции, во заграб на амбициозна и крупна тема. Тоа е роман за драмата и трагедијата на една генијална личност, која својата драматичност, својата генијалност и својата трагичност како неизбришлив печат ја втиснува во животот и во судбините на своите блиски, на својот народ, на својата епоха, но и на страниците од севкупната човечка историја. Романот на Мицковиќ зборува за илузијата на големите духови дека од кревкиот човечки материјал можат да се понадеваат да искренат цврста и трајна, вечна градба. Со избран јазик, темелито, со гномски реченици, сугестивно, небаре читателот е сведок на драматичните и древни настани во Вавилон, се слика драмата и распадот на македонската Александрова империја, но истовремено ги добиваме живи и речиси плотни многубројните ликови чии судбини возмутуваат и потресуваат. Александар и смртта е мудра, заводлива и незаборавна проза.