Dnevnik apatrida
Dnevnik apatrida je priča o katastrofi jednog prostora u kojem su živjeli različiti narodi ispričan sa nekim posuđenim Proustovim junacima i situacijama, jer mnogo toga što se na tom prostoru dogodilo je paradigmatično, pa tako francusko-njemački odnosi iz Proustovih romana po mnogo čemu jesu srpsko-hrvatski odnosi iz godine 1991.
Bora Ćosić (Zagreb, 1932.) je romanopisac, esejist i prevoditelj. Spisateljsku karijeru započinje romanom Kuća lopova iz 1956. godine te zatim objavljuje knjige eseja Vidljivi i nevidljivi čovek (1962), Sodoma i Gomora (1963) godine. Proslavio se zbirkom Priče o zanatima (1966) i kultnim romanom Uloga moje porodice u svetskoj revoluciji (1969). Među najznačajnijim njegovim djelima su, osim pomenutih, romani Tutori (1978), Bel tempo (1982), Doktor Krleža (1988), Intervju na Ciriškom jezeru (1988), Musilov notes (1989), Nulta zemlja (2002), Izgnanici (2005), Sama (2025), eseji Vidljivi i nevidljivi čovek (1962), Sodoma i Gomora (1963), Mixed-media (1970), Poslovi, sumnje, snovi Miroslava Krleže (1983), Dobra vladavina (1995), knjige memoarske, dnevničke i putopisne proze Dnevnik apatrida (1993), Novi stanar (1998), Starost u Berlinu (1998), Put na Aljasku (2006). Njegove knjige prevedene su na petnaest jezika.
Dobitnik je više književnih nagrada i priznanja, među kojima NIN-ove, Sterijine, Nolitove, Lajpciškog sajma knjiga za evropsko razumevanje, Albatros Zadužbine Gintera Grasa i dr.